اسلوموشن

روزهای اردیبهشتی

اسلوموشن — Thu, 10 May 2012 23:06:00 GMT

پیرهن های ِآویزان شده بر میله ی بارفیکس ِمحصور شده در چارچوبِ در

نوایِ غم انگیز ِتنهایی را فریاد می زنند

برای پدری تنها

گاهی حضورت باعث آشنایی هایی می شود

که بار سنگین مقصر بودنت را به دوش می کشی

(بدون عنوان)

اسلوموشن — Fri, 27 Apr 2012 22:16:57 GMT

تهی شدن!

در صورتی اتفاق می افته که چیزی وجود داشته باشه

و درصورتی که به تو متعلق باشه هیچ کس بدون اذنت نمی تونه تهی اش کنه

زمانی حس آینه موج دار رو داشتم که اتفاقات رو با موج های خودم نشون می دادم

و حالا تهی است!

فعلا حرفی نیست

(بدون عنوان)

اسلوموشن — Wed, 14 Mar 2012 20:25:26 GMT

خوب بعد از خونه تکونی یه کنجی درست شده گوشه سالن

که فک کنم من و محمدرضا سره اینکه کی بشینه اونجا رقابت داشته باشیم

ترکیبی از سبز و قرمز و زرشکی و مشکی و طلایی

با یک نور ملایم

اکازیوووووون

جای مناسب برای خوندن، نوشتن و قهوه!!!

سلولی انفرادی با اعمالی شاقه

اسلوموشن — Wed, 14 Mar 2012 08:49:45 GMT

داشتم برای دوستی می نوشتم

سلولی انفرادی با اعمالی شاقه

که یاد این افتادم که با محمدرضا راجع نارضایتی آدمها از کارشون حرف زدیم

بزرگترین خیانت اول به خودشون بعد به آدمهای اطرافشون می کنند

اما نان شب چی؟!

خلاصه که من خودم رو از سلول انفرادی با اعمال شاقه آزاد کردم

با کمی سختی نون شب هم می رسه!

و فعلا که به تکوندن خونه مشغولم

گاهی حضوری!

اسلوموشن — Thu, 08 Mar 2012 19:16:38 GMT

گاهی حضوری

همچون موی زخیم و کوتاه و مشی ای روی سنگ توالت فرنگی خودنمایی می کند

آزارت می دهد و به این فکر می کنی که از کون چه کسی اینجا جا مانده

در نهایت تو هستی که آب می ریزی و دستمال می کشی

و از برقش لذت می بری

در نهایت همه در درون توست

پذیرفتن انتخاب

لبخندی برایم به ارمغان آورد که از درونم جوشید

حتی زمانی که گه روکو رو از سرامیک ها و فرش جمع می کنم

و با شامپوی فرش می شورم هم

شکر وجودی را احساس می کنم

حتی زمانی که با ابروهای افتاده و چشمان پر از اشک نگاهم می کند

معنای دوست داشتن را درک می کنم

حتی زمانی که زخمی می شم هم

عاشقت می مانم

روزی که گفتی بگو نه را خوب به خاطر دارم

و خوب می دانستم از چه حرف می زنی اما پرسیدم که بگویی

خوب که فکر می کنم

امروز را می دانستم

لبخند می زنم

چون انتخابت کردم

بعدازظهرهای آخرسال

اسلوموشن — Sun, 04 Mar 2012 16:00:28 GMT

ساعت پنح و شش بعدازظهر اسفندماهه

آفتاب زور زورکی آخرین نورش می پاشه روی شهر

هوا خنکه، نه سرد و موزی

توی ویلا، سمیه و طالقانی قدم می زدم

فقط منظره خونه های قدیمی با دیوارای آجری رو نگاه می کنم

یه جورایی حس تعلق دارم به این فضا

همین جور آخر سال اسلوموشنی ام دوبرابر می شه

این فضا هم عین یک حباب بادکنک کم باد صورتی کش می آد

(بدون عنوان)

اسلوموشن — Wed, 15 Feb 2012 20:34:55 GMT

هفت روز از تولد شش سالگی اینجا می گذره!!!

حضور دارم ولی فعلا نمی نویسم

«پسرک چشم آبی»

اسلوموشن — Sun, 08 Jan 2012 08:06:06 GMT

«پسرک چشم آبی» را «جواد مجابی» بیش از چهل سال پیش نوشته است.

داستان پسرکی که برخلاف عرف و عادت همگانی، همه و هر چیز را به رنگ «آبی» می‌دید

و این البته برای بزرگترهایش جای نگرانی داشت.

بلورهایم

اسلوموشن — Mon, 19 Dec 2011 12:28:12 GMT

همه اش در جست و جوی تصاویر کودکی ام

کاغذ پاره های خاطراتم را از زیر حجمه ای سنگین از اوراق روی هم تلنبار شده می شکم بیرون

و کاغذ کاهی که گذر زمان گوشه هایش را جویده بیرون می کشم

آهسته و آرام که پاره نشود

حضورش بیانگر گذر زمان است

زمانی بوده

من دخترکی با موهای حالت دار و قهوه ای کودکی ام را گذرانده ام

اما کاغذ فقط سیاهی دارد که گویا با ذغالی طرحی نا مفهوم رویش کشیده شده

که بر اثر مرور زمان، فشار حجمه اوراق و ساییدگی

پاک شده!

باید بازسازی اشان بکنم

احتیاجشان دارم!

کاناپه قرمز مامن شب هایم شده

تنهایی ناخن هایش بر زخم های فشار می دهد

من به لاکم فرو رفته ام

و در پستوهایش در جست و جوام

در جست وجوی بلورهای وجودی ام که حل شده

می دانم که تبلور خواهد یافت دوباره

اما زمان می برد

(بدون عنوان)

اسلوموشن — Sun, 18 Dec 2011 00:05:39 GMT

و با لباسی سفید به تخت می رم

و آماده مرگ می شوم